Słowiańskości 24: Film „Radogost”

Do najnowszego odcinka „Słowiańskości” zaprosiłam Damiana Nowaka z grupy Broken Eye – twórcę krótkometrażowego filmu „Radogost”, do którego powstania możecie się przyczynić.

Damian opowiedział mi o swoich słowiańskich inspiracjach, ale też o trudnościach, na które napotyka. Bo robienie filmów to wcale nie jest prosta sprawa, wymaga dużo wysiłku i sporych nakładów finansowych. I czasu, dużo czasu. A Damian ma naprawdę spore plany – i opowiada mi o nich w rozmowie, posłuchajcie koniecznie! Myślę, że warto mu pomóc w ich realizacji, bo sprawią wiele radości wszystkim fanom słowiańskich klimatów.

Jeszcze dzisiaj można dorzucić swoją cegiełkę do powstania krótkometrażowego słowiańskiego filmu. O, tutaj.

Słowiańskości 23: Noc Kupały

Noc Kupały od lat rozpala wyobraźnię współczesnych. Czy faktycznie organizowano wtedy orgie, a poszukiwania kwiatu paproci były tylko pretekstem do oddalenia się od grupy w wiadomym celu? Co wspólnego z pogańskim zwyczajem ma… palenie opon? Jak próbowano schrystianizować Sobótkę? Co można było wywróżyć z płynącego wianka? Dlaczego dopiero po najkrótszej nocy w roku można było kąpać się z jeziorach i rzekach? Jak Noc Kupały obchodzą dzisiaj niektóre rodzimowiercze gromady?

O tym wszystkim usłyszycie w najnowszym odcinku Słowiańskości!

Informacje o Nocy Kupały znajdziecie tutaj:
A.Gieysztor, Mitologia Słowian, Warszawa 1986
J. Krzyżanowski, Słownik folkloru polskiego, Warszawa 1965
K.W. Wójcicki, Klechdy. Starożytne podania i powieści ludowe, Warszawa 1981
Słowiańska moc, O paleniu opon na Świętego Juna…

PS Noc świętojańska wypadała oczywiście w nocy z 23 na 24 czerwca, nie była to noc czterodniowa, jak przypadkiem powiedziałam w odcinku 🙂

Słowiańskości 22: Języki słowiańskie

Najnowszy odcinek Słowiańskości to podróż w czasie i przestrzeni – bo opowiadam w nim o językach słowiańskich i zmianach, które w nich zachodziły na przestrzeni dziejów.

Z nagrania dowiecie się, że Słowianie mówili kiedyś jednym wspólnym językiem, który potrafimy dzisiaj zrekonstruować, choć nie zachowały się żadne źródła pisane. Jak to możliwe? O tym też Wam opowiem. Przy okazji zdradzę Wam, z jak niesamowitymi i prastarymi rzeczami spotykamy się na co dzień – i często nie mamy o tym pojęcia. A oprócz tego poznacie język „ponashemu” i dowiecie się, że kiedyś można było usłyszeć… ortografię.

Polecana literatura:
I. Bajerowa, Zarys historii języka polskiego 1939-2000, Warszawa 2003
S. Dubisz, Język – Historia – Kultura, Warszawa 2002
Z. Klemensiewicz, Historia języka polskiego, Warszawa 1999
B. Walczak, Zarys dziejów języka polskiego, Wrocław 1999
S. Rospond, Gramatyka historyczna języka polskiego, Warszawa 2003
K. Długosz-Kurczabowa, S. Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Warszawa 2001
T. Lehr-Spławiński, W. Kuraszkiewicz, F. Sławski, Przegląd i charakterystyka języków słowiańskich, Warszawa 1954
H. Dalewska-Greń, Języki słowiańskie, Warszawa 2002T. Friedlówna, Cz. Łapicz, Język staro-cerkiewno-słowiański, Toruń 2008